Napisałam 3 powieści obyczajowe: „Mrówka w komputerze” (wyd. Zysk i S-ka), „Słońce za zakrętem” oraz „Księżyc nad Rzymem” (Wyd. Prószyński i S-ka).
Odkryję przed Tobą świat dobrych emocji
Nazywam się Magdalena Giedrojć. Jestem pisarką, redaktorką i mentorką piszących.
Literackie pisanie zaczęłam chwilę po tym, jak nauczyłam się składać litery w słowa i zdania. Pierwszy tomik poezji powstał, gdy miałam 7, może 8 lat. Znacznie więcej czasu potrzebowałam, by zrozumieć, że pisanie to gra na bardzo czułych strunach i łatwo w nim stracić siebie. Dziś uczę pisania i powtarzam, że tworzeniu historii powinna towarzyszyć radość. Stwarzanie światów i kreowanie bohaterów to przygoda intelektualna i emocjonalna, która może, a nawet powinna prowadzić nas ku przyjemności.
Leniwe poranki w ogrodzie stały się teraz czymś tak oczywistym, jak jeszcze kilka tygodni temu przesiadywanie przy miejskim oknie na piętrze. Już sama zmiana dekoracji sprawiła, że Beacie udało się odzyskać radość z niedziałania. Popijanie kawy było ponownie popijaniem kawy, zegar oddzielał słoneczne wschody od zachodów, a nie jak kiedyś – rodzinny rozgardiasz od męczącej samotności. No i wreszcie pojawił się wiatr, który w dzieciństwie przypominał Beacie o zdobywaniu świata, a teraz wprawiał ją w narkotyczny trans, niemal histeryczną radość bycia we właściwym miejscu.
Mniej więcej pół godziny później, wyściskana przez wszystkich, odsunęła się od stołu, żeby złapać oddech. Objęła wszystkich spojrzeniem. Teraz, kiedy wiadomo już było, że to nie jest wieczór pożegnać, atmosfera zrobiła się jeszcze luźniejsza. Plotki, plany na przyszłość, marzenia i sekrety, toskańskie wino taty Andrei i ciasteczka upieczone przez Laurę, improwizowana lekcja hiszpańskiego i rozmowy po włosku, angielsku, francusku. Wszystko to spotkało się tego wieczoru przy stole sióstr Manzoni, trzy dni przed wyjazdem Laury do Polski, miesiąc przed jej powrotem do Rzymu.
WSPÓŁPRACA
